Το κύριο καθήκον της χαλυβουργίας είναι να προσαρμόσει την περιεκτικότητα του χάλυβα σε άνθρακα και κράματα στο καθορισμένο εύρος σύμφωνα με τις ποιοτικές απαιτήσεις του χάλυβα ώστε να μειωθεί η περιεκτικότητα σε P, S, H, O, N και άλλες ακαθαρσίες κάτω από το επιτρεπόμενο όριο.
Η διαδικασία παραγωγής χάλυβα είναι ουσιαστικά μια διαδικασία οξείδωσης. Η περίσσεια άνθρακα στο φορτίο οξειδώνεται, καίγεται σε αέριο CO και διαφεύγει, και άλλα Si, P, Mn κ.λπ. εισέρχονται στη σκωρία μετά την οξείδωση. Το μέρος S εισέρχεται στη σκωρία και το μέρος S παράγει SO2 για εκκένωση. Όταν η σύνθεση και η θερμοκρασία του τηγμένου χάλυβα πληρούν τις απαιτήσεις της διαδικασίας, ο χάλυβας μπορεί να κτυπηθεί. Προκειμένου να αφαιρεθεί η περίσσεια οξυγόνου στον χάλυβα και να ρυθμιστεί η χημική σύνθεση, μπορούν να προστεθούν αποοξειδωτές και στοιχεία σιδηροκράματος ή κράματος.
